No i wreszcie! Wiosenny miesiąc! Już nie mogłam tej zimy. Szaro i zimno, nawet biało nie było, pewnie dalej tak będzie paskudnie i polsko, ale przynajmniej jaśniej jakoś. Jak się wraca z pracy to jeszcze trochę świata widać. Jeśli ja mam dość, to co dopiero M.

Moje L4 się skończyło, wróciłam do pracy, przeziębienie oczywiście do końca nie przeszło, zwłaszcza, że u nas co druga osoba jest chora. Na zwolnieniu już, albo za sekundę. Za to tuż po mnie rozchorował się M. Pierwsza prawdziwa wizyta u polskiego lekarza. Byłam pod wrażeniem, jak fajnie doktor się dogadywał po angielsku. Przepraszam, ale jestem przyzwyczajona do pełnienia roli tłumacza WSZĘDZIE, bo Polacy nie znają języków obcych i rzadko który widział cudzoziemca na oczy. A tu taka miła niespodzianka. Cóż, M. dostał antybiotyk i parę dni w domu. Nie wytrzymał zbyt długo, wrócił do pracy. Już mu przeszło (w przeciwieństwie do mnie). Zaraz potem następny polski lekarz, tym razem dentysta. Odpukać, wielki sukces.

„Wesele” jednak będzie w Warszawie. Ciągle nie wiem, co z jakimiś wakacjami potem, pytanie brzmi, czy będziemy mieć wolne w pracy no i kasę. Ale jest dobrze :). Wiosna idzie, musi być dobrze.

Polska zima… i już prawie po. Jeszcze dwa tygodnie i zacznie się nadal zimny, ale już znacznie bardziej optymistyczny marzec. U nas wiele się nie zmienia. Pracujemy od rana, trochę czasu mamy jedynie w weekend (np. dziś, stąd notka :)). Większość spraw w związku ze ślubem jest już załatwiona, wesele a raczej obiad będzie jednak w Warszawie. Trzeba dopasować sukienkę, a już wisi w szafie, kupić garnitur i zrobić zaproszenia. Ostatnio mamy pomysł na takie domowej roboty. Ja ogólnie lubię sama trochę pomajsterkować w papierach, karteczkach i dekoracjach, więc czemu nie? Ok, chyba starczy serwetkowych treści :).

Zastanawiałam się ostatnio, jak odpowiedzieć na jedno pytanie zadane w komentarzu do poprzedniej notki. Jak M. się odnalazł w polskiej rzeczywistości? Hm… To jedna z tych rzeczy, których chyba nigdy nie uda mi się od niego wyciągnąć. Jemu ogólnie wszystko się podoba, ale na ile to prawda, a na ile uprzejmość, to czort go wie. Tak sobie wyobrażam, co widzi Arab-Egipcjanin, który pierwszy raz w życiu przyjeżdża do zachodniego kraju (taki u nas Zachód, że hoho). Kilka rzeczy może się rzucać w oczy. Na przykład:

– Dziewczyny łażą wszędzie same, a faceci je przepuszczają w drzwiach.

– Dziewczyny nagminnie prowadzą samochód i jeżdżą na rowerze!

– Dziewczyny PRACUJĄ i CHCĄ pracować.

No dobra. A poza tym?

– Ludzie się nie pobierają.

– Jak już się pobierają, to są starzy.

– Ludzie mieszkają razem latami bez ślubu, bo faceci boją się kupić pierścionek.

– Ludzie nie mają dzieci, a jak już mają, to jedno i to rozpuszczone jak dziadowski bicz.

– Pracują tylko dorośli.

– Ludzie zarabiają fortunę, wydają jeszcze więcej i ciągle nie mają na nic.

– Pracuje się króciutko, a i tak wszyscy narzekają, że tacy zmęczeni i na nic nie mają czasu.

– W głowach się przewraca, do jakiego kraju tym razem pojechać na urlop.

– Do kościoła chodzą tylko starsze panie.

– Zimno, cholera. Jak świeci słońce, to nie masz gwarancji, że będzie ciepło.

– Państwo jest cudowne i opiekuje się obywatelami, a wszyscy tak narzekają na politykę.

– Ruch drogowy jest dobrze zorganizowany, kierowcy przestrzegają przepisów, a i tak traci się godziny w korkach.

– Nie ma syfu na ulicach, a narzeka się, że brudno.

– Jest zielono, a narzeka się, że szaro.

To wszystko źle brzmi… To jest tak, że ja lubię mój kraj, ale wiem, jacy są Polacy. I jeśli przyjeżdża tu imigrant i trochę czasu spędza między nimi, to może mieć takie właśnie spostrzeżenia. Analogicznie ja mogłabym powiedzieć, że w Egipcie dziewczyny chodzą pozakrywane jak w średniowieczu, obijają się całe życie, wszędzie pełno facetów i śmieci, na ulicach huk przerywany regularnie głośnymi wezwaniami na modlitwę, maksymalne korki, cudowne ceny, straszny skwar i tłum, ciągłe przerwy w dostawie prądu, brak pracy, biurokracja przekraczająca wszelkie granice, a te szlaczki to w ogóle mają z kosmosu.

Do każdego kraju można by się przyczepić. Ale można też powiedzieć, że w Polsce jest porządek i stabilna sytuacja polityczna, dobra edukacja, gospodarka się rozwija, jest gdzie mieszkać, możesz podróżować po Europie i robić, co chcesz, bo jesteś wolny. W Egipcie zaś jest cudowny klimat, tanie życie (hm… no może się trochę zagalopowałam; zależy dla kogo, dla Europejczyka raczej tak), zdrowe jedzenie, niewymuszone tradycje rodzinne i tradycja, ogólnie rzecz biorąc.

Zależy, jak spojrzeć. O świeżą opinię o Polsce trzeba by chyba zapytać cudzoziemca, który dopiero tu przyjechał i wszystko jest dla niego nowe. M. się tu odnalazł, przynajmniej na tyle, że w miarę normalnie tu funkcjonuje. Odpukać. Jak dotąd ;).

Co robimy w Walentynki? Nic. Ja walczę z katarem (pierwszy objaw przeziębienia od roku, kiedy to nie dałam rady po powrocie z Egiptu w polską niby kurna wiosnę). Była lekcja arabskiego, będzie dvd i sushi :).

Konto w banku można założyć, ale podpisać umowę na abonament w sieci komórkowej już nie bardzo. Pani niespecjalnie się orientowała, jakie dokumenty powinien przedstawić cudzoziemiec (usłyszałam tylko „karta kredytowa lub rachunek za gaz” :))))), więc postanowiłam sama poszukać o tym informacji w internecie, jak już nas odprawili z kwitkiem. Zresztą, niepotrzebny był komentarz w stylu to bardzo wysoki abonament, i cały salon nas słucha, bo wszystkich klientów obowiązują te same zasady, czy się bierze abonament za 29 czy 209 zł (nie taki chcieliśmy, ale mniejsza o to). Ewentualnie można wziąć ten „wysoki” abonament ale bez telefonu. Hm… Widać bardzo to zmienia poziom zobowiązań klienta wobec sieci :))).

W każdym razie, w dużym skrócie – cudzoziemiec, oprócz tego samego, co my wszyscy, potrzebuje jedynie jeszcze karty pobytu, która będzie czynna cały okres planowanej umowy. Czyli jak chcecie podpisać umowę na dwa lata, to karta pobytu musi być ważna minimum te dwa lata. Czyli w praktyce to pewnie nierealne na poziomie karty czasowego pobytu, chyba, że przy drugiej lub trzeciej, bo przy którejś tam z kolei jest szansa na kartę trzyletnią.

Poza tym (to już informacja dla wszystkich, czyli również Polaków) potrzebny jest status studenta, renta, emerytura lub umowa o pracę. Zlecenie nie, jakby co. Ewentualnie karta kredytowa lub rachunki wystawione na Ciebie, które dowodzą, że jesteś właścicielem domu/mieszkania i płacisz. Nie wiem, czy ktoś to jeszcze pamięta, bo być może wszyscy podpisywali abonament sto lat temu w czasach studenckich, lub w epoce umów o pracę, a potem już nikogo nie sprawdzano :). Ja mam umowę o pracę, ja mam!

M. nie podpisał umowy nie dlatego, że ma kartę pobytu tylko na rok (pani jakby o to nie zapytała), ale dlatego, że nie jest studentem i nie ma umowy o pracę. I już :).

M. założył sobie konto w banku. Cudzoziemec może to zrobić, nie ma problemu. Musi tylko podać egipski adres zamieszkania i polski adres jako ten korespondencyjny. Warto być na to przygotowanym, bo system nie przyjmie nowego klienta bez podania jego egipskiego kodu pocztowego. Bóg z Wami. W każdym razie kolejna sprawa odhaczona.

Ja mam ostatnio w pracy młyn i na okrągło mam wszystkiego dość, odbijam to sobie trzy razy w tygodniu na aerobiku a w weekend w kuchni. Jak będą jakieś newsy, to dam znać :).

Tak naprawdę drugie, ale pierwsze w tym samym kraju ;). Parę dni wolnych i nowe doświadczenie w życiu M. – śnieg! Pierwszy raz spędziłam święta z moim partnerem (wcześniej Polak, ale przez wszystkie lata daleki od spędzania Bożego Narodzenia ze mną) i miałam wrażenie, jakby był tu u nas od zawsze. Bez problemu odnalazł się w tej lekko kiczowatej, ale przytulnej atmosferze no i był cenną pomocą. Na Sylwestra nie mamy planów, chyba, że planem można nazwać pieczenie pizzy, jedzenie sushi i oglądanie filmów 🙂

Śnieg natomiast spotkał się z zachwytem, M. siedział jak urzeczony i gapił się w okno.

Z administracyjnych newsów i ciekawostek, w zeszły poniedziałek zgłosiliśmy się do ratusza w naszej dzielnicy, aby dowiedzieć się, czy M. ma już swój PESEL. Otóż ma – tylko błędny. Wystawili mu na zły rok urodzenia. I zresztą z tą samą błędną datą był zameldowany. Ciapa nie sprawdził, gdy odbierał potwierdzenie czasowego meldunku, mnie wtedy przy tym nie było, ale pomysłowość urzędów mnie zadziwia – jak można zrobić błąd w dacie urodzenia, gdy meldujemy cudzoziemca? Czy meldujemy takie typki w liczbie tysiąca tygodniowo, żeby z rutyny można było się pomylić?

Nowy PESEL ma być wystawiony w terminie dwóch tygodni i podobno mają do nas zadzwonić, gdy będzie gotowy do odbioru.